"I love acting. It s so much more real than life." Oscar Wilde

Αθηνόραμα - Τα τραύματα του «1984»

Η αλήθεια είναι ότι η εμπλοκή του Αλέξανδρου Βούλγαρη με το θέατρο ήταν περισσότερο αυθόρμητη παρά προσχεδιασμένη: «Μια ομάδα ηθοποιών με προσέγγισε πέρυσι και ξεκινήσαμε μαζί να βλέπουμε κάποια έργα. Γενικότερα δεν μου αρέσουν οι μεταφορές, αλλά το "1984" ήταν το μόνο βιβλίο που από τη στιγμή που το πρωτοδιάβασα, στην εφηβεία μου, ήθελα να κάνω κάτι με αυτό». Όπως δηλώνει, δεν είχε καμία πρόθεση να ανεβάσει μια πιστή –αν τελικά υφίσταται ένας τέτοιος όρος– εκδοχή του «1984»: «Δεν το ξαναδιάβασα από την τελευταία φορά που είχε πέσει στα χέρια μου πριν από 10 χρόνια. Βασίστηκα στα πράγματα που μου είχαν μείνει στο μυαλό, με μια λογική ότι τα πράγματα που χαράσσονται στη μνήμη σου είναι τα "τραύματα" που σου αφήνει ένα λογοτεχνικό έργο». Σε μια εποχή κατά την οποία ο χρόνος αποτελεί ανεπαρκές είδος πολυτελείας γενικότερα στις τέχνες, ο Βούλγαρης διέθεσε αρκετούς μήνες μαζί με τους ηθοποιούς-συνεργάτες του στην προετοιμασία της παράστασης. «Από τον Μάιο έχει ξεκινήσει το όλο project και πρόβες αρχίσαμε τον Σεπτέμβρη. Προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε το "1984" ψυχαναλυτικά, με βάση τον κεντρικό χαρακτήρα, τον Γουίνστον Σμιθ. Δεν κάναμε τίποτα για αισθητικούς λόγους, απλώς θέλαμε να φωτίσουμε κάποια κομμάτια για τα οποία ο Όργουελ είχε αποφασίσει να μη μιλήσει πολύ». Για την περιδιάβασή του ανάμεσα στη μουσική, στο σινεμά και το θέατρο λέει: «Το κάνω επειδή μου βγαίνει... Μου αρέσουν όλα αυτά τα κομμάτια της τέχνης με τα οποία ασχολούμαι αλλά και αυτά που θα ήθελα να κάνω στο μέλλον. Δεν με ενδιαφέρει να κατηγοριοποιώ τα πράγματα. Το θέμα είναι τι θέλεις να πεις. Οι τέχνες είναι απλώς τα εργαλεία».


Για να δείτε το άρθρο στο Αθηνοραμα, πατήστε εδώ